Some Trees [ John Ashbery ]
Some Trees
These are amazing: each
Joining a neighbor, as though speech
Were a still performance.
Arranging by chance
To meet as far this morning
From the world as agreeing
With it, you and I
Are suddenly what the trees try
To tell us we are:
That their merely being there
Means something; that soon
We may touch, love, explain.
And glad not to have invented
Some comeliness, we are surrounded:
A silence already filled with noises,
A canvas on which emerges
A chorus of smiles, a winter morning.
Place in a puzzling light, and moving,
Our days put on such reticence
These accents seem their own defense.
Ilang Puno
Nakakamangha: bawat isang
May tangang kapuwa, na parang
Ang pagsambit ay siya ring payapang pagganap.
Pagsasaayos ng sakali
Upang marating ang malayong umaga
Na mula mismo sa mundong sumasang-ayong
Kasama nila, ikaw at ako
Ang kung anomang sinasabi ng mga puno
Tungkol sa atin:
Na ang siyang pamamalagi nila rito
Ay may kahulugan; na kalaunan
Ay maaari nating salatin, ibigin, liwanagin.
At sa galak ng hindi pagtuklas
Sa kagandahan, napalibutan na tayo:
Katahimikang binusog sa mga ingay,
Isang tolda kung saan sumisikat
Ang maramihang pagngiti, umaga ng taglamig.
Lunan ng palaisipang liwanag, at kumikilos,
Nakasalang ang ating mga araw sa pagtitimpi,
Na tanggulan ang kawalan ng imik.
These are amazing: each
Joining a neighbor, as though speech
Were a still performance.
Arranging by chance
To meet as far this morning
From the world as agreeing
With it, you and I
Are suddenly what the trees try
To tell us we are:
That their merely being there
Means something; that soon
We may touch, love, explain.
And glad not to have invented
Some comeliness, we are surrounded:
A silence already filled with noises,
A canvas on which emerges
A chorus of smiles, a winter morning.
Place in a puzzling light, and moving,
Our days put on such reticence
These accents seem their own defense.
Ilang Puno
Nakakamangha: bawat isang
May tangang kapuwa, na parang
Ang pagsambit ay siya ring payapang pagganap.
Pagsasaayos ng sakali
Upang marating ang malayong umaga
Na mula mismo sa mundong sumasang-ayong
Kasama nila, ikaw at ako
Ang kung anomang sinasabi ng mga puno
Tungkol sa atin:
Na ang siyang pamamalagi nila rito
Ay may kahulugan; na kalaunan
Ay maaari nating salatin, ibigin, liwanagin.
At sa galak ng hindi pagtuklas
Sa kagandahan, napalibutan na tayo:
Katahimikang binusog sa mga ingay,
Isang tolda kung saan sumisikat
Ang maramihang pagngiti, umaga ng taglamig.
Lunan ng palaisipang liwanag, at kumikilos,
Nakasalang ang ating mga araw sa pagtitimpi,
Na tanggulan ang kawalan ng imik.

Comments